Friday, January 27, 2012

மகள்

காலை நிலா
இரவு சூரியன்
இயற்கையின் ஆச்சர்யம்
எங்கள் வீட்டு அதிசயம்

சுடாத வெளிச்சம் 
நடுங்காத குளிர்
வானத்து முகில்
முகில் தெளிக்கும் மழை
மழை நனைக்கும் நிலம் 
நிலத்து நந்தவனம்
நந்தவன தென்றல்
தென்றலின் தீண்டல்

விரிவாக சொன்னாலும் 
நடமாடும் ஐம்பூதம்

பொக்கை வாய் சிரிப்பு
எட்டிப் பார்க்கும் பற்கள்
பொய் பேசாத நா
சாயம் பூசாத இதழ்
வஞ்சம் இல்லாத கண்
ஜப்பானிய மூக்கு
வடஇந்திய தமிழ் 

தடுமாறும் நடை
நிறைவான எடை
இல்லாத இடை
தேவதையாய் உடை

கால் நூற்றாண்டு கனவு
வருத்தாத நினைவு
ஒறுத்தாத உறவு

அடிக்கடி மாறாத  
என் மின்னஞ்சலின்
தற்போதைய திறவுசொல்


நானும் வந்துட்டேன் 
mindla வச்சிருக்கேன் 


ஏன் இப்படி

செல்லமே

No comments:

Post a Comment

அன்பின் அம்மா

பூட்டிக்கிடக்கும் நம் வீடு, புடவைக் கட்டிய வயதான தாய்மார் கருப்பு மையிடாத அப்பாவின் தலைமுடி , 'அப்பம்மா பார்க்கிறாங்க' என்கிற மகள் ...