கறை படிந்தது

சமூக வலைதளங்களில் அதிகமாக பகிரப்பட்ட, வாக்களித்ததின் அடையாளமான   "கறை  படிந்த" இடது ஆட்காட்டி விரல்களின் புகைப்படங்களை பார்த்த சாஸ்த்ரி தன்னுடைய முதல் ஓட்டு போடும் நிகழ்வை பற்றி சிந்திக்கலானான்.


"18 வயசு 19 வயசு பசங்களும் பொண்ணுங்களும் அவங்க போட்ட முதல் ஓட்ட போட்டோ எடுத்து போட்டுருக்காங்க, ஆனா நாங்கலாம் அதுக்க முன்னாடியே ஓட்டு போட  தயாராகிட்டோம்ல " என்று தனக்குள் கூறிக்கொண்டு தானாகவே சிரித்தும் கொண்டான் சாஸ்த்ரி .

மறக்க முடியாத அந்த நிகழ்வு அவனுக்குள் மறுபடியும் ஓட தொடங்கியது. கூடவே  ஒரு விதமான கோபமும் ஆனந்தமும்.

1999-ம் ஆண்டு நடந்த பாராளுமன்ற தேர்தல் அது. வாக்களிக்கும் நேரம் முடியும் 30 நிமிடங்களுக்கு முன்னர்,

"லேய் தம்பி , நீ இங்க வா " என்று ஜெகத்திரு-பாலன் அண்ணன்  அழைக்க,
அவன் தெருவில் வசிக்கும் சக நண்பர்கள்,தன்  இரு  சகோதரர்கள்  சூழ சாஸ்திரியும் வாக்குச் சாவடி நோக்கி நடை போட்டான்.

போகிற வழியில் பாலன் அண்ணாச்சி

"லேய் எல்லோரும் பூ சின்னத்துக்கு போட்ருங்க உங்க வோட்ட,என்ன "
என்று அதட்டினார் .  கூட்டத்தில் இருந்த அனைவருக்கும் ஒரே ஆனந்தம், ஓட்டே இல்லாத தாங்கள் ஓட்டு போடபோகும் தருணம் எண்ணி.

13  வயதே ஆன சாஸ்த்ரி தான் அந்த கூட்டத்திலே சிறியவன் .தானும் ஓட்டு போட போகிறோம் என்ற பூரிப்பு அவன் மனதில் எல்லையில்லா ஆர்ப்பரிப்பை  உண்டாக்க அண்ணாச்சி நோக்கி கேட்டான்,

" நானுமா? "

"நீயும் தாண்டே" என்றார் அண்ணாச்சி .

" லேய் தம்பி, நாமலாம் 'அய்யா வழி' சாமி கும்பிடுறவங்க. பூக்கு தான் அதனால நம்ம ஓட்ட போடனும்ல , சரியா? " என்றார் அவர் .

சாஸ்த்ரி அதிகம் சிந்திக்காதவனாய்

"அண்ணாச்சி, நானும் 'ஐயா' வழி தான். எங்க அப்பா வழி.
எங்கம்மாவ அப்பா 'விரல்' சின்னத்துக்கு தான் ஓட்டு  போட  சொன்னாங்க .
நானும் அப்பா சொல்லத  தான் கேப்பேன்  " என்றான் அடம்   பிடித்தவனாய்,
ஓட்டு சாவடி அருகில் வந்ததை கூட  மறந்து விட்டு .

வாக்குச் சாவடிக்கு வெளியில் நீண்ட வரிசையில் இன்னும் சிலர் நின்று  கொண்டிருந்தார்கள்.பாலன் அண்ணாச்சி நேராக உள்ளே சென்றது அவனுக்கு ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்தியது .

விடுமுறை கழிந்து பள்ளிக்கூடம் மறுபடியும் போனதும் தன் நண்பர்களிடம் பாலன் அண்ணாச்சி வரிசையில் நிற்காததை பற்றியும்,தன்  கை விரல்-மை காட்டி    தான் ஒட்டு போட்டதை பற்றியும் சொல்ல வேண்டும் என்று, ஒட்டு போடும் முன்னரே முடிவு செய்து விட்டான் சாஸ்த்ரி.  அவர்கள் ஆச்சர்யத்துடன் அவனை அன்னாந்து பார்ப்பார்கள் என்று நினைத்த பொது அவனுக்கு சில நிமிடம் மிக்க கெளரவம் வந்து விட்டு சென்றது.

எனினும் ஓட்டு போட இன்னும் சிலர் வரிசையில் நின்றது  அவனுக்கு
கோபத்தை உண்டாக்கியது. சற்றே நீண்ட அந்த  வரிசையில் தனக்கான   வாய்ப்பு நினைந்து ஆவலுடன் தானும் காத்துக்கொண்டிருந்தான்.

இடையிடையில் இன்னும் எத்தனை பேர் தனக்கு முன்னால் நிற்கிறார்கள் என்று விரல்களால் எண்ணிக் கொண்டு, எண்ணம்   குறைய குறைய திகைப்போடு காணப்பட்டான்.

இதற்கிடையில் ஓட்டு போட்டு வெளியில் வந்த 11-ம்  வகுப்பு படிக்கும்
ஸ்டீபன் அண்ணனிடம்,

" யன்னேன், யானே உங்களுக்கு மை  வைக்கல  கைல?  " என்று வினவினான். பதில் சொல்லாத ஸ்டீபன் அண்ணன்   கம்பீரமாய் புன்னகையுடன் நடந்து சென்றது அவனுக்கு மேலும் ஆசையை தூண்டியது.


கூட்டம் குறைய குறைய சாஸ்திரிக்கு ஆனந்தம் கூடியது. தானாகவே சிரித்தான். தான் சிரிப்பதை உள்ளே இருப்பவர்கள் கவனிப்பது அறிந்து சில சமயம் குனிந்து,வாய் பொத்தி சிரித்தும், சிரிப்பை அடக்கிகொண்டும் காத்திருந்தான்.

அவன் எண்ணம்  நிறைவேறும் தருணம் வந்தது.

"இன்னு கொஞ்ச நேரம் தாம்டே  இருக்குது.சீக்கிறோம்"
என்று பாலன் அண்ணாச்சி வேகம் காட்ட, அவனுக்கான வாய்ப்பும் வர சாஸ்த்ரி வாக்குச் சாவடி உள்ளே சென்றான்.

"யாரு , இந்த பையனா? ,முடியவே  முடியாது, சார் " என்று உள்ளே இருந்து ஒரு குரல்  எழும்பியது.

"இவன் 'பகதூர் சாஸ்த்ரி' சார். என் கிளாஸ்-ல படிக்கறான்.
ஒரு மனசாட்சி வேணாமா ? 9-ம்  வகுப்பு பையனலாம் என்னால
அனுமதிக்கமுடியாது " என்று கோபத்துடன் மேலும் ஒலித்தது அந்த குரல்.

பாலன் அண்ணாச்சிக்கும் உள்ளே இருந்தவர்களுக்கும் வாக்கு வாதம் நடந்தது மட்டுமே சாஸ்த்ரியின் கண்களுக்கு தெரிந்தது எனினும் தெளிவாய் புரியவில்லை .

உள்ள இருந்த இன்னோருவர், "தம்பி பாலன் , அவன வெளில அனுப்புங்க " என்றார். பாலன் அண்ணன் பல முறை வேண்டி பார்த்தும் அதிகாரிகள் விடுவதாய் இல்லாததால் , சாஸ்திரியை பாலன் அண்ணனே வெளியில் கூட்டி வந்து ஆறுதல் சொன்னார்.

அவன் அழுவதை கண்டு அவன் கையில் சில சில்லறைக் காசுகளை திணித்து அருகில்  இருந்தவனிடம் சாஸ்திரியை அவன் வீட்டில் விட சொல்லி விட்டு,
அவர் மறுபடியும் வாக்குச் சாவடி உள்ளே சென்றார்.

வீட்டுக்கு வந்ததும் " யாம் மக்ளே அழுற ?" என்று அவன் அம்மா கேட்டது மற்றும்

"ஐய்யா, நாங்க ஒட்டு போட்டோமே " என்ற அவன் அண்ணன்களின் ஓட்டு  போட்ட கம்பீர அளப்பரையும் அவனுக்கு மேலும் அழுகையை தூண்டியது.

தன்னை ஓட்டளிக்க விடாத ஆசிரியர் மீது கோபம் இதனால் இன்னும் கூடிற்று சாஸ்திரிக்கு.

"  'அய்யா ' சாமி, சுப்பையா சாருக்கு தலைல  முடியே வளர கூடாது. அவரோட பைக்  பஞ்சராகி அவரு ......." இன்னும் அதிகமாய் அவன் குல சாமியிடம் கோரிக்கை மனுவளித்தான் சாஸ்திரி.

திடீரென  "க்கீங் க்கீங் க்கீங் க்கீங் " என்று எதோ ஒலி எழும்ப,

"ஏய் அபி , லேப்டாப் சார்ஜெர் எடுத்துட்டு வா சீக்றோம்.சார்ஜ் down ஆய்டிச்சு ....சீக்கிறோம்  " என்று கட்டளையிட்டு,  தற்கால சகஜ நிலைக்கு வந்தான் சாஸ்த்ரி.

" இவுரு வேற,ரொம்ப நாள்  கழிச்சு நானே இப்போ தான் எங்கம்மா-அப்பாவ பார்க்கிறேன். கொஞ்ச நேரம் பேச விட மாட்டாரு... அத எடு இத வை-னுட்டு ..." என்று புலம்பலுடன் adapter-ஐ எடுத்து வந்து  கணவனிடம் கொடுத்தாள் அபி.

இதற்கிடையில் காடு சென்று திரும்பிய தன் விவசாயி-மாமனிடம்

"என்ன மாமா, யாருக்கு ஓட்டு  போட்டீங்க ?" என்றான்  சாஸ்த்ரி.

"இதுல உங்களுக்கு என்ன சந்தேகம் மாப்பிள-தம்பி.
நாம 'அய்யா வழி'-ல. பூ -க்குத்தான் போட்டேன்" .

மேலும் அவர் , மை படிந்த  தன் கை விரல் உயர்த்தி,

" அண்ணாச்சி நம்ம சொந்தம்லா, அவர விட்டு மாற்று ஆளுக்கு போடுவேனா........."   நிற்காமல்  அடுக்கி கொண்டிருந்தார் மாமனார்.

அவர் பேச்சு 'ஜெகத்திரு பாலன்' அண்ணனை நினைவு படுத்தியது சாஸ்திரிக்கு. கூடவே சுப்பையா சாரும் நினைவுக்கு மறுபடியும் வந்தார்.

" பாலன் அண்ணன் இப்போது ஒரு அரசியல் கட்சியின் மாவட்ட செயலாளராவும்,  MLA-வாவும்  இருக்கறாரு."

" சுப்பையா சார் தான் என்னன் ஆனாருனு தெரில . ஒருவேள  எங்காவது தலைமை ஆசிரியரா இருக்கலாம் retire ஆகலனா.... "

" ஆனா ஒன்னு என்ன ஓட்டு  போடா விடாத அந்த நாள் நிச்சயம் அவரு நல்ல தூங்கிருப்பாரு. "

      " Booth-capture பண்ணப்பட்ட அவரு இருந்த அந்த வாக்கு சாவடில, தன்ன ஓட்டு  போடா விடாததனால,அவரால முடிஞ்சது ஒருத்தரையாவது
கள்ள-ஒட்டு போடாம தடுத்தொம்னு அவருக்கு ஒரு மன திருப்தி இருந்திருக்கும்."

சாஸ்த்ரி  தனக்குள்ளே பேசிக்கொண்டான் .

அவருக்கு கெட்டது நடக்க வேண்டி தான் சாமியிடம்  அன்று  வேண்டியது
இப்போழுது நினைக்கையில் அவமானமாகவும், சிரிப்பு வர வைப்பதாகவும்
தோன்றிட்டு சாஸ்திரிக்கு இன்று.

எனினும் அரசாங்கத்தால் வாக்களிக்க ஏதுவாறு  கொடுக்கப்பட்ட
வியாழ-கிழமை விடுமுறை நாளன்று, மனைவியின் வற்புறுத்தலால், அதை நீண்ட விடுமுறை வாரமாக மாற்றி, வாக்களிக்காமல்,
வரும் ஞாயிறு மாலை வரை மாமனார் வீட்டில் தங்க தானே முடிவு  செய்தது, அவன்  மனதை  கொஞ்சம் தைத்தது.

                                         அவன் மனதில் இந்த கறை படிந்தது . இன்று இரவு தூக்கம் வருமா என்று அவன் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான் .

Doesn't it happen in Gujarat?

                                                  Doesn't it happen in Gujarat?

                                      Please some one who is exposed to Gujarat and Gujarat governmental service throw some light.

I pay 5 rupees extra for a chilled beer (what if there is PROHIBITION in Gujarat?)

50 rupees for a minor traffic rule violation

500 rupees for a community certificate

5000 rupees for tatkal-passport application

 Over 20% of the project cost is paid as bribe to the govt.officials and political executives reportedly by  PWD contractors.

I pay around 3% of the cost as “service charge” while registering a land/flat.

A pensioner pays 10-100 rupees of his meager monthly assistance to the post man and other govt.officials.

Although teaching faculties in government run educational institutes are well-paid and are provided with better conditions of service there is neither accountability nor self-motivation generally among them that makes govt.schools function dismally.

MNREGA guarantees assured minimum wage to and expects predetermined task contribution from beneficiaries. But neither do I complete my part nor do  they pay me the promised minimum wage.

On an average over 70% of the medical expenses people incur are for purchase of medicines. A neighbourhood medical representative claims that cost of the product involves the minimal 20% commission paid to the patronizing medical practitioner.

The sub-urbs around metropolitan cities see unbridled urbanisation. Panchayat Presidents of those areas demand a portion of the project cost to part with the NOC ( No Objection Certificate), mandatory for any residential/commercial projects approval. 

There are reportedly many cases of failure of co-operative societies and self-help groups operated directly/indirectly by members of ruling political parties and/or whose beneificiaries are politically influential. These institutions look out for waiving off of their loans, causing loss of crores and crores of exchequer’s money.

Public Distribution System(ration system) guarantees subsidized food grains but sub-standard products at less than the prescribed quantity are delivered to the public by the PDS operators. The general public cannot question them.

Jewelry shops and even electronic-durable merchants provide a discount to the buyer if they opt for “no-bill” transactions.

The forest officials right  from the rank and file facilitate uncontrolled exploitation of forest resources and felling of tress for a ransom.

So is it sufficient to facilitate corporate companies?

"Vaaa Vaaa” happpieee

We fight with each other to determine whom CHOTTA BHEEM is and invariably she(Darshi) emerges as the winner.

*********************************************

When Darshi wanted to polish and colour her nail but was denied the permission by her mom,whom else would she turn to? NAAN THAAN. Three finger-nails of my feet are coloured although just one was permitted. Of-course my sister-in-law lent a timely help by informing the way to get rid off the colour. Ultimately she is happy. In fact doubly happy as she had a chance not just to colour but also to remove it. I am very sure that she wouldn’t seek any permission the next time.

************************************************************

It would be so heartfilling to observe her when she advises her younger one “Deekshi, AKKAA   SOLRAEN-la Deekshi,  KELU.”(Listen to this elder sister).She would be seen with a sincerely  inculcative expression then.

************************************************

Spare a paper, a pen and 2 minutes of your time with Darshi. She would start inculcating a lot.”APPADI ILLA RAAJUPPAA(you should not do so) ” is a typical Darshi’s assertion when she advises me.

Numerical 7 can be written in two differnet ways. Do you know?, she asked me curiously. “First: A sleeping line  and connect it with a standing line. Second: A standing line and connect it with a sleeping line.PAAARTHIYAAA”, she said .

***************************************************************

Darshi wanted me to draw a ghost but made a small correction on my work. Her version always has an ear-stud and thus is a girl-ghost, she claims.

******************************************************

The younger one is over a year and half and she has just begun to speak simple words. Fortunately she would express every thing though her facial gestures than through her words. Her face would be replete with emotions that are actually much funnier to watch when we  play Hide&Seek together .Anger, joy, fear, curiosity, neglect, sorrow etc would be emoted so adorably.

*****************************************************************

When the younger one(Deekshi) taps her chest and says “ MAAAAM, AKKKAAA,AKKKAAA” with her quintessentially cute facial-expressions, our pet-dog Ram would submit his obeisance to his elder sister Deekshi.  

***************************************************

“Raaju, raajiv,raajeev,rejiv,AAJU and even as bad as Raaajae” are the different ways my name is pronounced by different people but “Vaaa Vaaa” remains as the cutest pronunciation so far.              

“Vaaa Vaaa” happpieee Deekshi.

********************************************************************* 

          http://www.rajeevganth.blogspot.in/2013/11/endearing-infancy.html

Aam Admi Party

Just a month has elapsed since the AAP took over the reign in New Delhi but the political party and its governance style are being entangled in few many controversies as excessively covered by the mainstream media. The purpose of this article is restrictive in just presenting the positive milieu brought in by the AAP and its style of functioning in recent times.
                    The BSP had recently in its annual income-returns filed in the IT department claimed that there were no donations that amounted to over 20,000 INR, which would otherwise necessitate accounting the details of the donor, although it has received over hundred crores of INR as donations domestically. The Communist Party of India(Marxist) have been officially certified to be a party showing cent-percent compliance to the IT laws but I have personally seen even the Communist parties persuading the domestic traders to make mandatory-minimum contributions to the party lest they get least support from the otherwise acclaimed traders-friendly political party. But it was the AAP that voluntarily publicized the funding it received from all sources in its website providing a window for transparent functioning of the party. No political parties at the State level or National level appear to have done that before. Also the stewardship with which candidates were selected by the AAP warrants special mention without surrendering to the divisive tendency of community and religious ideologies.

                           The discourse about the viral issue of corruption, entrenched deeply in the system although was put forward by the civil society organizations, it was AAP that conscientiously kept it in public gaze through its insistence on bringing in powerful institutions that would at least deter corruption if not eliminate them. The other CSO that spearheaded the anti-corruption movement found themselves contented when the Union government passed a bill on Lokpal but not the AAP.
                       While it is a different matter if Lokpal alone could eliminate corruption however strong it be, but presence of such institutional mechanism would help in dissuading corruption when other institutions alongside function as expected. Let us not forget that democratic-polity requires taking opinions from all sections of society to get a firmer clarity about any issue and without deliberations there cannot be wider opinions. The issue of corruption and the viability of bringing Police under New-Delhi administration have got the continuous public lime-light because of the AAP among others.
                                  Yes the AAP government failed to organize properly the promised people’s court but the  very idea that the State-Establishment would pay attention to the voice of general public not just on their issues but also suggestions on public policy itself is reflective of the participatory democracy the AAP wants to establish. But for the AAP, the governments of Rajasthan, Uttar Pradesh would not have reduced the over-zealous security cover given to VVIP.
                     Although it would be premature to rate the performance of the party within a short span      the AAP has DISPERSED the seeds of bringing in revolutionary change in the instrumentalities of functioning of political parties and also of the government.

ENDEARING INFANCY

                          Hearing some noise around while speaking through mobile phone,she inquired me what it is. She immediately wanted me to give the phone to the bird when I told it was that of a bird.

When I said that it is in a tree and that I would not be able to reach it to give the phone, she replied "Ok, then ask him to come to Nagercoil. Darshi wants to meet him." And the next time when she called me, the first thing to come was "rajupppaaa, antha bird why didn't it meet me yet?" .

********************************************************************************
During her KG admission interview she had been asked to identify a colour. She replied immediately to the interviewer "neenga sollunga.(You please identify)" The remark in the interview was "SO SMART" and even now she remains the same but the remark was "OVER SETTAI".

********************************************************************************
While her Principal was in for a surprise inspection to the class and was inquiring the faculty, she apparently had approached the teaching faculty and asked her "Yesterday you promised to tell us a story and  are yet to tell. CHAA." The Principal appeared to have busted out laughing as so is the faculty.

*********************************************************************************
While she met with minor injuries multiple times in a shorter span my mom appeared to have said "THIRUSTI PATTIRUKKUM. SUTHHI PODANUM." The next time when she had fallen down she herself  had told "appamma, suthhi podunga. thirusti pattudichi."

Semmma kedi she is.

Note:  I do not know what is thirusti in English.
********************************************************************************
While a puppy in our home was dead, she was informed that the puppy was taken to Chennai to meet her amma dog so that she would feed the puppy properly and the puppy remains healthy.

Now she became interested and started inquiring about the whereabouts of

"appa dog, thangachi dog, chittappa dog, thaathaa dog and the appamma dog too".  Total family damage.

Its more funny when she inquired about the two chittappa dogs "rajuppa dog and gokul chitthappaa dog". DARSHI DARSHI

********************************************************************************

The second kid DHEEKSHI is just learning to speak and would repeat what ever we say. If I say Tendulkar she perhaps would say " ten den daa". I haven't have tried it although.

********************************************************************************

                                        WOULD NEVER END

http://rajeevganth.blogspot.in/2013/06/ii.html

http://rajeevganth.blogspot.in/2012/12/blog-post_15.html

மரணம்

தொப்புள் கொடி

அறுக்கும் போதே

திறக்கப்படும்  மரண வாசல்- அது 

காத்திருக்கும் காற்றுள்ளவரை 

கவர்ந்து கொள்ளும் 

உடல் காற்றடைப்பின்.

MY CONSTITUTION

The last three years of my life have not seen any material and monetary upward mobility which always is a morale affecting happening but one of the very few things that keep me motivated and kept me engaged in this period is my admiration of our Constitution. I would say that Indian Constitutional document is the most sacred one I have ever read so far and every second time I read this I get a different view about this prestigious nation and the ideals and philosophies of the sculptors of our polity. 

                               There are many extra-ordinary features which could be found in our Constitution that makes her a unique one. However I am more attracted by the provisions of this reverent institution than that by her features.

                            The first and fore-most that rush into my mind is the Article : 38(2) which necessitates the State to minimize the inequalities in income and ELIMINATE the inequalities of status, opportunities and facilities not just amongst individuals but also among people belonging to different regions and  engaged in different vocations. This is not a part of the original Constitution but was incorporated in the late 1970’s.

                              I consider this provision to be one of the most pragmatically drafted one as it wants the State to minimize the inequalities in income, which cannot be assured to be eliminated, for, there are different vocations which people engage in and also because of the already prevalent different economic status.  But having understood that it would be difficult and quite impractical to eliminate income disparity between skilled and un-skilled employees, our political executives and legislators had included the best part in the second part of this clause ie “eliminate inequalities in status, facilities and opportunities”.

                                The State shall strive to provide every one of this nation with equal facilities and opportunities so that there isn’t any societal status difference among the inhabitants irrespective of the fact that societal discrimination already persist. Herein our beloved political class have shown their maturity and want to make the preamble-ideology of social justice a reality. So how do we vest the socially backward sections of our society an equal opportunity with that of those who invariably discriminated against them? Reservation and special economic and educational assistance are the answers and they find their place appropriately in our Constitution. 

கடவுளுக்கு

அன்புசார் கடவுளுக்கு,
                         
                                      நான் இங்கு நலம். பீகாரில் புத்த-கயாவிலும், இஸ்ரேலிலும்,கேதர்நாத்திலும்  உங்கள் நலமின்மை குறித்து ஊடகங்களில் வரும் செய்திகள் கண்டு, மனம் வருந்தி, உங்கள் நலம் வேண்டி,நீங்கள்  நலம் பெறுவீர் என்ற  நம்பிக்கையுடன்  உங்களுக்கே இக்கடிதம் எழுதிகிறேன்.

                                      கடிதம் எழுதுவது முடிவாயிற்று. நீங்கள் படைத்த தாய்-தகப்பன் இல்லாத குழந்தைகளை இச்சமூகம் விலாசம் இல்லாதவன் என்று அழைப்பது போல விலாசம் இல்லா உங்களுக்கு, எப்படி கடிதம் எழுத? எழுதினாலும், அவை  யாரிடம் பொய் சேரும்? யார் சேர்ப்பார்? என்ற கேள்விகளுக்கான பதில் நான் தேட முனைவது இல்லை. பெரும்பாலும் திரும்ப பதில் எழுத முடியாதவர்களுக்கோ  இல்லை திரும்ப பதில் சொல்ல விரும்பாதவர்களுக்கு மட்டுமே நான் இது வரையில் கடிதம் எழுதி இருக்கிறேன் .

                                       அவை, ஓன்று என் மகளுக்கான கடிதம் மற்றவை மக்களாட்சி முறையில் அமைக்க பெற்ற அரசாங்கத்திற்கான  கடிதம்.நான் எழுதும் மொழியை இது வரையில் புரிந்து கொள்ள முடியாததால் என் மகள் பதில் சொல்ல வில்லை. பதில் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நிறைய கேள்விகள் அரசாங்கத்திடம் அதிகம் மக்களால் கேட்கபடுவதால், பெரும்பாலும் அவர்களும் பதில் சொல்வதில்லை.எனவே பதில் எதிர்பார்த்து நான் இக்கடிதம் ஏற்றவில்லை.

                                    எனினும்,பதில் தருவதாய் நீங்கள்  முடிவு செய்தால் எந்த மொழியுலும் பதில் தரலாம்.  இந்தியாவில் இருக்கும் ஏசுவிற்கு தமிழ் தெரிந்திருக்கிறது , அவர் ஆப்பிரிக்க மொழியும் பேசுவதாய் நான் அறிகிறேன். சிவனும் நேபாள மொழியும் படித்திருக்கிறார் நாகா மொழியும் புரிந்துகொள்கிறார்.புத்தர் ஆசிய மொழிகள் பலவற்றை பேசுகிறார் போலும்.எனவே  உங்கள் பன் மொழி புலமை  போல, பூலோகத்தில் என் சக மனிதன் கண்டுபிடித்த மொழிபெயர்ப்பு மென்பொருள்கள் எனக்கு தகுந்த உதவி தரும்.எனவே செம்மொழி  தமிழில் தான் நீர் பதில் தர வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

                                 நேற்று என் வீட்டின் அருகில் இருக்கும் ஒரு கோவிலில் உனக்கு டாட்டா சொல்லிவிட்டு, நீ திரும்ப சொல்லாததால் என் மகள் உன் மேல் கோபத்துடன் இருக்கிறாள். மேலும் தப்பு செய்தால் இறைவன் தண்டனை தருவார் என்று சொன்ன என்னிடம் "அப்போம், இந்த DEER-ஆ அடிச்சு, சாப்பிட்ட LION-க்கு இன்னும் ஏன் Punish தரல? " என்று Discovery Satellite Channel பார்த்து விட்டு அவள் கேட்கிறாள். பதில் நீயும் சொல்வதாய்  இல்லை நானும் சொல்லவில்லை.

                                   அவளுக்கு எழும் கேள்விகள் போல எனக்கும் சில கேள்விகள் அவ்வபோது எழுகிறது.முடிந்தால் கேள்விகளையாவது மட்டும் படியும்.

                              சமீபத்தில் தர்மபுரியில் வெவ்வேறு சாதியை சார்ந்த இருவர் திருமணம் செய்ததால் , அங்கே அரங்கேறிய அடக்கு முறை அட்டூழியங்களை உனக்கு உன் உளவு துறை அறிக்கையாக , அது நடக்கும் முன்னரே ஏன் தரவில்லை? அவ்வாறு தந்திருந்தால் உன்னால் அந்த தவறு நடக்க முடியாது செய்திருக்க முடியுமே? கேதர்நாத்தில் அரங்கேறிய இயற்க்கை சீற்றங்களின் நடுவே நீ மட்டும் உன்னை பிழைக்க வைத்து உன் சக்தியை வெளிப்படுத்தி , உன் பக்திமான்களையும் கவர்ந்திருக்கறாயே ,அது போல ஏதாவது திருவிளையாடலா இது ? நீ உன் சக்தியை பூலோக மனிதர்களும்,அடுத்த மதத்தை சார்ந்த  உன் போட்டி கடவுள்களும் புரிய வைக்க , ஏதோ திருவிளையாடல்-II பாகம்  விளையாடுகிறாயா?

                             

                           


                                    

FOOD SECURITY

                                                   FOOD SECURITY

                                      The Prevention of Cruelties against Animals Act imposes a penal charge of just 50 INR for the first time offence and even in repeat-offence case the penalty is not deterring. Top up another 50 INR and go ahead with repeated VIOLENCE. Amidst many such outdated laws in our country there are also splendid attempts being made by the political class in bringing flagship legislations like the recent Food Security Bill. I am inclined to give my restricted opinion on this bill in this article and at the very outset I request the reader not to get prejudiced and judge me by my name. I SWEAR that am politically un-biased.

                                          The Food Security is criticized for prospective increase in the Fiscal Deficit of the country which already is rising at an alarming rate. With burgeoning inflation, reducing investment, deteriorating growth and unconvincingly low other macro-economic indicators some feel that it is not the right time to have introduced the bill. They blame the government squarely for the mis-timings of this bill and puts forth the sudden fall in the Stock market values as a response of the general public to this initiative. However they have failed to note that the financial outlay for FSB is already being reckoned with in the Budget 2013-14 and this bill is on the making for a decade and was one of the widely deliberated draft bills by the Parliamentary Standing Committee.

                                    More than all these with over 25% of the World’s undernourished population living in India and about 40% of the children under-5 as malnourished and underweight it becomes imperative for the State to vest the public with a legal entitlement that assures them of their food necessity. This in addition would help in reducing the health expenditure and improve health indicators of this nation. The demographic dividend of this nation shall be positively tapped only if the people are vested with the basic necessity of assured food which would help them in concentrating on their tasks and hence help in improving skills and productivity. And the FSB is so comprehensive that it even attempts to bring in social empowerment by making the eldest adult women of the household as the head of the family which again is in response to the prevailing social value of women being responsible for the family management. By bringing the ICDS, maternal and material assistance to pregnant and lactating women, supplemental nutrition supply to malnourished children as a legal entitlement it aims at a holistic solution to the prevalent condition of mal-nutrition.

                     The capitalist classes’ opposition to the bill as a non-productive expenditure is thus unfounded and they have to understand that without improvement in the human resource indices they could not tap the skills of the demographic potential that is prospectively inherent in our society.

மகளே ! மதியே !

                                         மகள் 

மகளே ! மதியே !

பாசம் பேசும், வாசம் வீசும்
மழலையே !


மோசம் போகும் நாச உலகின்
எந்தன்
 பிழை திருத்தமே !

***********************************************************************

மகளே ! மதியே !

வேடம் ஏற்று,வெளியில் செல்வேன்
உன்னிடம்  மட்டும்,வேடம் கலைவேன்


வேதம் நான்கும்  சொல்பவை  அறியேன்
உந்தன்  சொற்கள் -மறக்கவும் அறியேன்

***********************************************************************

மகளே ! மதியே !

நாட்கள் செல்ல
நீயோ வளர்கிறாய்
நானோ  தவிழ்கிறேன்.

*******************************************************************
மகளே ! மதியே !
 
உன்முன் -தோற்க தயாரில்லை
உன்னிடம்-தோற்க தயக்கமில்லை

Friendship day

                    Thanks to the mobile communication media and their 'cartalised' tariff plans, now-a-days I dont forget any important marketable events and days. Friendship day is about to be celebrated this week and no wonder the social media is and would be replete with too many wishes and shares regarding this event for a week atleast. There are even pictures and statuses celebrating the completion of a year of friendship and so on. Friendship is something special. Friends are the first choice I have made myself-on my own- I believe. While I was thinking about my friends and the time-span of such friendships, these guys however struck my mind.

                     I have heard that the President of US calls our nation a ‘natural ally’ although he appears to be behaving the opposite particularly when it comes to matters of regional importance. However in my private discourse, when it comes to matters of friendship I can comfortably use the same ‘natural ally’ when I think about my two close-distant friends. They are the one with whom I have been sharing my life for over 27 years. Though I did not have a role in selecting them we became natural allies from the period since we started sharing our mother’s womb non-concurrently. From then started our journey of being together and thus evolved our friendship. The senior-junior respect was never a limiting factor in our friendship and in fact the lack of it was the unifying one.

                             We shared our dresses, the foot-wears, our books, our mistakes, our mischief etc. Can I ever forget about the adulthood immoralities we had perpetuated in those period? From sharing CDs to beedis, from correcting post man to ensure that the college internal marks-sheet doesn’t reach our parents to our collaborative efforts in correcting our classmates or colleagues. I believe both my brothers introduced their lover-turned-spouses to each other before introducing them to me or my parents. We sat together in college ‘kutty-suvars’, attended college symposiums together and yes you are right, you know the reason.

                               Of late I have seen some short films where-in some acquaintance would act as father of students when they are summoned by the college management. But my eldest brother had performed the role of an emotional-elder brother in our college when my other brother was summoned to bring our parents for want of attendance. The ease with which had performed that role was simply magnificent and he would pretend to be assaulting the other in front of the department HOD, hearing that there was a lack of sufficient attendance. The HOD ostensibly was so emotionally upset and had even advised my eldest brother to control his anger as he is a younger fellow. However that was not the first time my eldest bro had capped such a role for he had been doing this for our friends too back home and was a well-sought brother hence.

                             The comfort with which we have been living together is so extra-ordinary. I don’t believe that anyone would be able to differentiate even our friends for any one’s friend is totally a friend of all. Though our friends would call my brother as ‘anna’ that would not be a distancing friendship at any means. We are bonded together. With growing years the love and care we have for each other is growing miles as so is our understanding of one another.

                           I can think about a scene in Tamil film ‘Anandam’-sorry, I am least exposed to the highly marketable Hollywood movies- wherein the main protagonist would look at the face of his younger brother and both would understand and hence try to console each other through their facial expressions, and I can proudly admit that we have such understandings some times. However the post marriage untoward events are not that much evident in our life so far, thanks to our sister-in-laws. In fact there are attempts made by our sister-in-law to present ourselves in a uniform in some events and she had even succeeded twice.

                      That doesn’t mean that we brothers haven’t have fought for any reason, for we had fought for even the simplest things, for snacks, for control over TV remote, for bowling so faster while playing cricket etc. It’s a different story that the snacks had become a unifying factor when it turned as a side-dish now. There were comparisons of each other’s academic performance by our parents and hence ensuing fights. Such comparisons prevail even now. While it was academic profile then it is spouse’s accommodation now. But our understanding have matured to another level that nothing could simplistically ostracize us. I simply admire my eldest one for his never-ever reaction when his daughter appears to be too attached to me than to him although she is too close to him by heart. My nieces are now playing the role of a 'unifier' and three family-joined-families is the result.

                                I havent have addressed them as annas and neither do they call me as thambi. But I understand their strength, actually it is their common strength. “Itsshhh me..”.  Haven’t you heard about “thambi udaiyaan padaikku anjaan”?

                          ‘Love you bro’ would be a restrictive Westernised expression of the friendship and love that we have for each other and Tamil comes handy here 

“நண்பர்கள் நான் தேட வாய்ப்பு தராத நண்பர்கள் " 

Dei annangala,

Happy friendship day ….Cheers…