Friendship day

                    Thanks to the mobile communication media and their 'cartalised' tariff plans, now-a-days I dont forget any important marketable events and days. Friendship day is about to be celebrated this week and no wonder the social media is and would be replete with too many wishes and shares regarding this event for a week atleast. There are even pictures and statuses celebrating the completion of a year of friendship and so on. Friendship is something special. Friends are the first choice I have made myself-on my own- I believe. While I was thinking about my friends and the time-span of such friendships, these guys however struck my mind.

                     I have heard that the President of US calls our nation a ‘natural ally’ although he appears to be behaving the opposite particularly when it comes to matters of regional importance. However in my private discourse, when it comes to matters of friendship I can comfortably use the same ‘natural ally’ when I think about my two close-distant friends. They are the one with whom I have been sharing my life for over 27 years. Though I did not have a role in selecting them we became natural allies from the period since we started sharing our mother’s womb non-concurrently. From then started our journey of being together and thus evolved our friendship. The senior-junior respect was never a limiting factor in our friendship and in fact the lack of it was the unifying one.

                             We shared our dresses, the foot-wears, our books, our mistakes, our mischief etc. Can I ever forget about the adulthood immoralities we had perpetuated in those period? From sharing CDs to beedis, from correcting post man to ensure that the college internal marks-sheet doesn’t reach our parents to our collaborative efforts in correcting our classmates or colleagues. I believe both my brothers introduced their lover-turned-spouses to each other before introducing them to me or my parents. We sat together in college ‘kutty-suvars’, attended college symposiums together and yes you are right, you know the reason.

                               Of late I have seen some short films where-in some acquaintance would act as father of students when they are summoned by the college management. But my eldest brother had performed the role of an emotional-elder brother in our college when my other brother was summoned to bring our parents for want of attendance. The ease with which had performed that role was simply magnificent and he would pretend to be assaulting the other in front of the department HOD, hearing that there was a lack of sufficient attendance. The HOD ostensibly was so emotionally upset and had even advised my eldest brother to control his anger as he is a younger fellow. However that was not the first time my eldest bro had capped such a role for he had been doing this for our friends too back home and was a well-sought brother hence.

                             The comfort with which we have been living together is so extra-ordinary. I don’t believe that anyone would be able to differentiate even our friends for any one’s friend is totally a friend of all. Though our friends would call my brother as ‘anna’ that would not be a distancing friendship at any means. We are bonded together. With growing years the love and care we have for each other is growing miles as so is our understanding of one another.

                           I can think about a scene in Tamil film ‘Anandam’-sorry, I am least exposed to the highly marketable Hollywood movies- wherein the main protagonist would look at the face of his younger brother and both would understand and hence try to console each other through their facial expressions, and I can proudly admit that we have such understandings some times. However the post marriage untoward events are not that much evident in our life so far, thanks to our sister-in-laws. In fact there are attempts made by our sister-in-law to present ourselves in a uniform in some events and she had even succeeded twice.

                      That doesn’t mean that we brothers haven’t have fought for any reason, for we had fought for even the simplest things, for snacks, for control over TV remote, for bowling so faster while playing cricket etc. It’s a different story that the snacks had become a unifying factor when it turned as a side-dish now. There were comparisons of each other’s academic performance by our parents and hence ensuing fights. Such comparisons prevail even now. While it was academic profile then it is spouse’s accommodation now. But our understanding have matured to another level that nothing could simplistically ostracize us. I simply admire my eldest one for his never-ever reaction when his daughter appears to be too attached to me than to him although she is too close to him by heart. My nieces are now playing the role of a 'unifier' and three family-joined-families is the result.

                                I havent have addressed them as annas and neither do they call me as thambi. But I understand their strength, actually it is their common strength. “Itsshhh me..”.  Haven’t you heard about “thambi udaiyaan padaikku anjaan”?

                          ‘Love you bro’ would be a restrictive Westernised expression of the friendship and love that we have for each other and Tamil comes handy here 

“நண்பர்கள் நான் தேட வாய்ப்பு தராத நண்பர்கள் " 

Dei annangala,

Happy friendship day ….Cheers…

Story narration

                                  Many a time people get annoyed and avoid my company when I admit my ignorance about 'Lady Gaga'. Albeit I am neither worried nor puzzled when they belittle my interest in listening to songs of  'Gana Bala'.

Two weeks from now I would celebrate Indian Independence-from the Colonial IMPERIALISTS- day with them.

Dear T.Rajendhar sir, neenga appavae sonnenga....."You are trying to suppress,oppress and depress the views of a ......."

However, my daughter and I are mutual fans of each others' story narration.One such narration by my kid. Of course, a cute one.

அன்புச் செல்விகளுக்கு

அன்பு மகள்களுக்கு,

                       'நலம் நலமறிய ஆவல்' என்று பாரம்பரியமாய் தொடங்கப்படும் உறவு முறை தமிழ் கடிதங்கள் போல் நம் கடிதம் தொடங்கபடவேண்டிய அவசியம் இல்லை.ஏனனில் இக்கடிதம் எழுதும் போது நீங்கள் என் அருகிலே இருக்கிறீர்கள்.மேலும் உங்கள் நலம் சார்ந்தே எங்கள் நலம் இருப்பதால், நம் நலம் பிரித்து சொல்லப்பட வேண்டியது அன்று.இன்று நாம் நலமாய் இருக்கிறோம், நாளை பற்றிய எதிர்பார்ப்பும்,நம்பிக்கையும் உண்டு. எனவே நாம் நலமாய் இருப்போம்.

                        இன்று தீக்ஷி குட்டிசெல்லத்தின் முதல் பிறந்த நாள். சில நாட்கள் முன்பு தான், உன்னை அறுவை சிகிச்சை அறையின் வெளியில் நின்றுகொண்டு வரவேற்றது போலிருந்தது.அதற்குள் ஒரு வருடம் கடந்திருக்கிறது.
சொல்ல போனால் நம் வாழ்வின் கடந்த மூன்று வருடங்கள் மிகவும் வேகமாகவே சென்றிருக்கின்றன.

                          உங்கள் அருகில் இருக்கும் போது வேகமாய் பூமி சுழல்வது போலவும், உங்களிடம் இருந்து தள்ளி வருகையில் ஏதோ நோயாளியின் இரவு போலவும் அது சுழல்வதாய் தெரிகிறது.காலம் ஒரு காலன். அது நமக்கு பிடிக்கும் போது வேகாமகவும், நாம் வெறுக்கும் போது மெதுவாக முடிவெடுக்கும் அரசாங்கம் போலவும் கடக்கும்.எனினும் உணர்ச்சிகளுக்கு மதில் எழுப்பிவிட்டு, எதார்த்தமாய் யோசித்து பார்க்க முயற்சிக்கிறேன்.

                              என் வாழ்வின் கடந்த மூன்று வருடங்கள் மட்டும் வேகமாய் சென்றதற்கு காரணம், என் அன்புச்செல்விகளான உங்களால் தான்.இந்நாட்களில் உங்கள்
வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்ட வளர்ச்சியையும் அருகில் இருந்து பார்த்து கொண்டிருக்கிறேன்.உங்களின் வளர்ச்சி இந்நாட்களில் வேகமாய் இருந்திருக்கிறது.உங்களின் இன்றைய முதிர்ச்சியையும் நேற்றைய முயற்சியையும் ஒரு சேர என் மனதில் நிறுத்தி இருப்பதால் வந்த குழப்பம் இது.

                   நீங்கள் குப்புற படுக்க ஆரம்பித்த போது, என் நினைவில் உங்கள் கழுத்து உறைத்தது ஞாபகம் இருக்கும்.தவிழ ஆரம்பிக்கும் போது கவிழ்ந்து,கழுத்து தூக்கி,முகம் பார்த்து சிரித்தது  நினைவில் நிற்கும்.நடக்க ஆரம்பிக்கையில் ,நடக்க முயற்சித்து விழுந்து,எழுந்து,சிரித்து, அழுதது கண்களில் பிம்பம் ஆடும். இன்று "May,I come in madam?" என்று தர்ஷி சொல்லும் போது,நீ "மத்தாப்பு" -வை, "அப்பாத்து" என்று சொன்னது ஞாபகம் வரும். மொத்தத்தில் இன்று நடப்பதையும்,நேற்று நடந்ததையும் ஒரு சேர நினைவில் கொள்ள முயற்சிப்பதால்,என்றோ நடந்தவை நேற்று நடந்தது போல் தோன்றுகிறது. இதனால் தான்  கடந்த மூன்று வருடங்கள் வேகமாய் சென்றது போல் எனக்கு
தெரிந்திருக்கிறது .

                           சில தினங்கள் முன்பு எதோ ஒரு விவாதம் விளையாட்டாய்  வீட்டில் நடக்கும் போது தர்ஷி செல்லம், "நீங்க,சித்தி பேச்சு தான் கேட்டு நடப்பீங்களா?" என்று கேள்வி கேட்டாய். குரல் தான் உன்னுடையது. வார்த்தையும் வாக்கியமும் உன்னுடையது அல்ல.பதில் இன்று கோகுல் சித்தப்பாவும், நாளை நானும் சொல்ல வேண்டியது.

                             அப்பம்மாவை எனக்கு பிடிக்கும் அவளை விட தாத்தாவை எனக்கு பிடிக்கும். இன்று எனக்கு உங்களை அதிகமாய் பிடிக்கிறது. ஒருவேளை நாளை என் வாழ்வில் வரும் புது உறவுகளினால், நான் இன்று உங்கள் மீது வைத்திருக்கும் அன்பு குறைந்து விடுமோ என்று எனக்கு பயம் ஒன்றும் இல்லை. நாம் நல்லவனாய் வாழ, யாரிடமும் அனுமதி வாங்க அவசியம் இல்லை.நாம் நாமாக வாழவும் தான்.அது நம் கையில் தான் உள்ளது.

                        என் விந்திட்ட விதையாய் நாளை ஒரு குழந்தை என்னை அப்பா  என்று அழைக்கும் போதும் நீங்கள் என்னை ராஜுப்பா என்று அழைத்தது தான் எனக்கு ஞாபகம் வரும்.அவனுக்கு என் மொத்த அன்பையும் கொடுப்பதாய் யோசனை இல்லை.அன்பு ஒன்றே மனிதனால் அளவின்றி கொடுக்க முடிந்த பொருள். என் மொத்த அன்பும் உங்கள் அனைவருக்கும் சேர்த்தே கொடுக்கப்படும்.பிரித்து கொடுப்பதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை.

                        தர்ஷி,நீ  பிறந்த போது உன்னை வரவேற்க என்னிடம் இரண்டு கைகளே இருந்தன.தீக்ஷி பிறக்கையில், உன் கைகளும் சேர்த்து நான்கு கைகள் தங்கையை வரவேற்க.நாளை நம் ஆறு கைகளும் சேர்ந்து கோகுல் சித்தப்பாவின் குழந்தையை ஏந்தும்.கவலை வேண்டாம் யாருக்கும்.

                             சில நாட்கள் முன் வீட்டில் இருந்து சென்னைக்கு திரும்ப வேண்டிய சூழ்நிலையில், வெளியே வரும் போது, பிரிவையும் பரிவையும் உள்ளுக்குள் அடக்கி உங்களுக்கு டாட்டா சொல்லிவிட்டு வரும்போது  வலித்தது.என்னையே பார்த்துகொண்டிருந்த உங்கள் தாத்தாவின் கண்களில் அதே பிரிவும் பரிவும் ஒளித்து வைக்கபட்டிருந்ததை நான் புரிந்து கொண்டேன்.மூன்று வயதோட மட்டும் அல்ல உங்களுக்கு முப்பது வயது ஆகும் போதும் உங்கள் மேல் என் தந்தையை  போல் எனக்கும்  இதே பாசம் தொடர வேண்டும்.தொடரும்.

                              " கூட்டுக் குடும்பத்தில் வளரும் குழந்தைகள் உண்மையில் கொடுத்து வைத்தவர்கள் " என்ற வாக்கியம் இப்போது தான் எனக்கு புரிய ஆரம்பிக்கிறது.உங்களை நான்கு விரல்கள் அடிக்க முற்படும் போது அதை தடுக்க எட்டு கைகள் வரும்.  உங்களுக்கு பிடித்தவைகளை செய்ய ஒருவரிடமும் , அவர்களுக்கு பிடித்தது போல் ஒருவரிடமும் நீங்கள் நடந்து கொள்ள முடியும். ஒரு சமன்பட்ட வாழ்க்கைக்கான பல வாய்ப்புகள் நம் வீட்டுக்குள்ளே உங்களுக்கு கிடைக்கும்.

                               தமிழும் கற்கலாம், ஆங்கிலமும் கற்று கொடுக்கலாம்.எதையும் தயங்காமல் அப்பாவிடம் கேள்,
அவர் இல்லையென்று சொல்ல மாட்டார் என்று சொல்லவும் ஆள் இருக்கும். அப்பா இல்லை என்று சொல்ல முடியாததை   மட்டும் கேட்க பழகு செல்லமே  என்றும் உங்களுக்கு சொல்லி தரவும்  மனிதர்கள் உண்டு. சர்ச் போகவும் முடியும்,
பிள்ளையாருக்கு டாட்டாவும் சொல்லலாம்.

                              சமீப நாட்களாய் நீங்கள் அதிகமாய் எங்களை பின்பற்ற ஆரம்பித்து  இருக்கிறீர்கள்.நாங்கள் செய்பவைகளை திரும்ப செய்யும் முயற்சி உங்களிடம் தெரிகிறது.வீட்டின்
வெளியே செருப்பை கழட்டி விட்டு உள்ளே வருவது போல, சமீப காலங்களாய் என்னுடைய அயோக்கியத்தனங்களை வெளியில் இறக்கி வைத்து விட்டு  வருகிறேன்.எல்லா குழந்தைகளுக்கும் தங்கள் தகப்பன்கள் தான் முதல் கதாநாயகர்கள்.கூட்டு குடும்பத்தில் நிறைய நாயகன்-நாயகிகள். எனக்கு பிடித்த பாட்டை கூட உங்கள் முன் பாட யோசிக்கிறேன் இப்போது. "காசு,பணம்,துட்டு,money,money" என்ற பாட்டை தர்ஷிமா "காசே, துட்டே,money " என்று பாடுகிறாய்.

                           இரண்டு அபிப்ராயங்களை உங்களுக்கு சொல்ல விருப்பப்படுகிறேன் .

                            இக்கடிதம் உங்களுக்கு புரிய வரும் காலத்தில்
"I love you. I miss you"  என்ற வார்த்தைகள் உங்கள் சமூகத்தில் சரளமாய்,தாராளமாய் உபயோக படுத்தப்படும். எனினும் யாரிடம்,எத்தனை பேரிடம் அதை சொல்வதென்று நீங்கள் தான் முடிவு செய்வீர்கள். கொஞ்சம் தீர்க்கமாய் அதை முடிவு செய்வீர்கள் என்று நம்பிக்கை உண்டு.

                                   எனக்கு நிறைய நண்பர்கள் உண்டு என்று சொல்லி கொள்பவன் , பெரும்பாலும் அவன் அவனாக இருக்கும் ஆடம்பர வாழ்க்கையை இழக்கிறான்.சமூக வலைதளங்களில் இருக்கும் நண்பர்கள் எண்ணிக்கை வைத்து உங்கள் நட்பு முடிவு செய்யப்பட்டு விடகூடாது.
விடாது, நம்புகிறேன்.

                             
                                                    அன்பு தொடரும்..................

மகள்

          சேட்டை செய்தே
          கோபிக்க  வைப்பாள்,
          அவளை சேட்டை செய்யாமல்
          இருக்க,
          கோபித்து கொள்வாள்.

          என் தாயை
          பெயர் சொல்லி அழைப்பாள்
          என் தந்தைக்கும்
          தாயாய்
          முடி வருடி கொடுப்பாள்
       
           மைதானம் சென்று
          விளையாட அழைப்பாள்,
          விளையாடி தளர்ந்தால்
          தாயாய்
          வியர்வை துடைப்பாள்.

         அளவின்றி அன்பை
         திரும்ப தருவாள்,
         என் மேல்
         என் தந்தை அன்பை
         அளந்து புரிய வைப்பாள்
                 
          பூச்சாண்டி கதைகள்
          சொல்வாள்,
          பூச்செண்டாய் அடுக்கடுக்கி
          கற்பனைகள் சேர்ப்பாள்.

          அழாமல்  பள்ளி செல்லும்
          வித்தை கற்கிறாள்
           எனினும்
          அழுதே சாதிக்கும் வித்தையை
           மறக்க மறுக்கிறாள்

           சோற்றை வாயில் திணிக்கும்
           தன்  தாயிடம்
           "எம்மா ,என்ன ஏன் தான்
            இந்த பாடு படுத்றாங்களோ ?"
            என்பாள்,
         
            சோறு திங்க
            தங்கை மறுத்தால்
            உணவை வாயின்
            உள்ளே தள்ள முனைவாள்.

            கடவுளுக்கும் 'good bye'
            சொல்வாள் ,
            அவர் சொல்ல மறுக்க
            'bad boy' என்பாள்.

  

Information is wealth but at what cost?

                             Friends, don’t worry if you have mistakenly deleted any important e-mails or texts/pictures communicated through social networking sites etc, for Nobel Peace Laureate and International Human Rights Saviour Shri.Barack Obama would have a copy of them, and access them if so through your lobbying skill. 

                           So aren't you aware of PRISM? While prism in scientific physical concept is excessively colourful, the one by Mr. President is boundlessly controversial which authenticates official access to personal communication through internet in order to safeguard national security without due concern to individual privacy. By the way, we have to submit our gratitude to the internet content providers and others who take extra efforts to protect our privacy but end up finally giving back-door access to governmental organisations.

                               

                               Thus majority of the private communications that are ultimately routed through internet are filtered at the ‘global gateway’ of United States irrespective of the place of their origin. Nonetheless do you think that our Indian Authorities would continue to be a dumb spectator in such an event? Nay, we are much more pragmatic and adaptive, and our efforts to institutionalise such a monitoring and surveillance of private data communication through the 21^st Century devices on our own are under way. 

                               So gratify yourself that not just Barack Obama but our fellow locals Shri.ManMohan or why not it could be even Shri.Narendra Modi or Shri.Rahulji who would have safely accessed your private data before it reaches the intended recipient in the coming days. I beg your pardon hence to ensure that you mark a copy of such communication to them too in future so that you evolve a personal relationship with them as in social networking sites. 

                                 

                                What PRISM is all about? In simplistic terms it is a comprehensive system aimed at surveillance, monitoring and filtering of privately communicated data by ‘potentially culpable persons’ and to generate actionable report in order to ensure that they do not plot anything against the nation and cost its security. Information and Communication Technology (ICT) is put to its best usage to ensure that this is achieved. Central Monitoring System(CMS) is the Indian equivalent of American PRISM which is under progress. However, who fall under culpable persons and what would cost national security are purposefully ill defined in Indian version.

                                  Although current institutions allow the administrative machinery to access those private data but only after having accorded with the necessary approvals from the Home Ministry. But the imminent CMS is alleged to be vested with right of unfettered access to data by intercepting the fixed,mobile, Internet Service Providers traffic, according to media reports. When such powers are vested in the name of national security without adequately protecting the privacy of individuals through proper legislative backup it is liable for misuse and abuse. The recent happening of tapping the telecommunication channel of opposition political party leader is a corroboration for potential misuse of such authority.

                                

                                Freedom of speech and expression, right to life and personal liberty are Constitutionally guaranteed promises and it is the responsibility of a duty-bound government, be it the world's vibrant democracy or largest democracy, to safeguard them in addition to safeguarding national security, and there settles the happiness of being a democratic polity.


Source: http://www.thehindu.com/news/national/indias-surveillance-project-may-be-as-lethal-as-prism/article4834619.ece

Koojah 2 Beero

                                                 My aptitude to carry KOOJA was proved when I first carried lunch-bags

for my school teachers, to gain my nomination in class leadership.My 'orderly discipline' improved more

during college days and hence internal and practical marks followed suit.While working I could even carry a

BEERO for my project manager,no wonder, foreign visits and US Dollars were the result.

                                         

Ready for the 'corporatised' life

My father was advised to learn through experience and be content with what he has.

My father advised me to learn through 'formalised' educational system and grow socio-economically.Competition among fellow classmates are allowed but was advised not to be envious.

I am expected to  advise my daughter not just to grow at any cost but also to ensure that fellow competitors don't grow.

My daughter leaps from the divine, childish life to the highly competitive but apparently 'corruptive' social life.

I

                                      My participation in democratic Indian Polity begins with a Facebook status update, languishes for likes of or comments about my status, gratifies when I get one, and the ‘vicious’ cycle fuels itself. I would superficially opine about all happenings around me, be it the foreign policy of Barack Obama or the financial exigency of  Power Star, the Mao-ism or the NaMo-ism. 
                                 I do not depend on the government for provision of basic essentiality- the food. In the exigency of food price going uncontrolled I have the extra comfort of affording the inflated price for the unbalanced demand-supply. So I am neither worried about monetised food subsidy nor about food security legislation.

                                     I am not a direct beneficiary of the supposedly flagship programme of Union Government - Right To Education and I can afford to educate my kids in any renowned private run educational institutions. May be my only demand in education front is that the government school teachers shall be vested with the same leniency as is the case now so that my father who is a government teacher earns extraordinarily through his private tuition. He is a nice gentleman who works hard and has consistently shaped centum scorers in his tuition. His dedication towards his tuition students is so outstanding that I envy him for it. Even Right To Information (RTI) is redundant to me for I enjoyed the privilege of assessing the information that are surreptitiously held in dark by our executives. The government was, is and would forever be transparent and accountable to me as I am a faithful client who pays the ‘service’ charges without any bargain.

                                   I am thankful to the government which have in successive years waived off agricultural loan. My farm with a farm house in it qualified under agricultural loan waiver. Here I wish to submit my gratitude to the bank officials who had not just helped me in availing of such a farm-loan but are also so affable when I approach them for any of the financial services. Prompt repayment of loans is an obsolete value belonging to the Kamba-Ramayana period.  But I feel depressed whenever I hear of suicides by farmers for being unable to repay their debts. I wish to inform them that the sub-prime customers in USA who couldn’t repay their debt back were the impetus to the 2008 economic crisis and wish our fellows too learn a lesson or two from them. Perhaps we can avail of different facilities like restructuring of loans  just like the Mallayas if we aren’t able to pay it else we must ensure that we avail a loan from a public sector bank or a co-operatives and wait till the government waives them off. 

                                    The shoddy implementation of tougher labour laws by the government in collusion with the private corporate companies isn’t an issue for me as I would put my conscientious effort in completing my official responsibilities. Hence the worry of being laid off by the company without serving proper notices and complying with legalities, and without due compensation being paid are matters of least interest to me. Neither the economic recession in 2008 could nor would the present grim services market cost me my job for I am confident about out-performing my fellow colleague.

                                  In this juncture I wish to present my suggestion to the customs authorities regarding an issue faced by us software professionals. Even though many of the officials are humane enough to allow us to carry objects like electronic goods, gold bullions, and foreign liquors in excess to the endorsed limit when we import them from a foreign country, some insensitive, non-humanistic officials restrict us and charge us a hefty customs duty. Keeping in mind the foreign currency we inject in to the Indian economic system, I wish the authorities concerned would increase the customs-exemption limit and show some leniency in its implementation. I do have many other suggestions which I would certainly take to the appropriate fora.

போகிற போக்கில்

Ensure that you share a minimal part of your 'cutting' with your superior and senior officials, particularly with

those who are at the verge of retirement. They would do anything to protect themselves and hence you.-----

------up-growing officer 'Under the Table'  Arumugam.

********************************************************************************

கள்ளுக்கடையில 'சரக்கு' போடறதுக்கு முக்காடு போட்டு போனாங்க நம்ம

பயலுக  , இப்போ  Corporate Company Get Together -ல சரக்கு போடாததனால

தல குனிஞ்சி அவமானத்தோட வரானுங்க ...........THAT IS THE LIFE-----------------

சரக்கு போதையில்  'Quarter' Gopal.

********************************************************************************

அக்பருக்கு முன்னாடியே "secular-அ" இருந்ததும், கமல்ஹாசன விட அதிகமா

Get-up change பண்ணதும் எங்க பயலுக தான்.----------- School Leave-ல

அடுத்தடுத்து நடக்கும்  திருவிழா-ல கோவில்,மசூதி, சர்ச்னு பாகுபாடு

இல்லாம பிச்சை எடுக்கும் 'Beggar' BaalPaandi (spelling corrected for numerology).

********************************************************************************

 இது  Globalisation era. பட்டவராயருக்கு கடா வெட்டுனா, படையலோட ஒரு Full

FOREIGN சரக்கு தான் வேணும் ........................பட்டவராயரோட பூஜாரி மாடசாமி.

********************************************************************************
மேற்கு வங்காளத்தோட முதலமைச்சரா ஆனா கூட , 'எங்கம்மா'

தள்ளுவண்டியில வர காய்கறிக்காரன்ட பேரம் பேசாம வாங்க மாட்டாங்க....

Health Secretary, Govt.of Tamilnadu ஆனா கூட எங்க அண்ணி Ooty Vegetables Store, Shopping

Malls-ல  Vegetables பேரம் பேசி வாங்கமாட்டங்க...............

*********************************************************************************

College Hostel-ல, நாகர்கோயில் seniors/juniors பார்த்தா ஒரு feel வந்ததா ?

Bangalore-ல வேலைப் பார்க்கிறப்ப தமிழ்நாடு பசங்களோட சேர்ந்துதானே

இருந்த?

Off -Campus Interview போனப்ப , நீ படிச்ச college பையன recruit பண்ணுன இல்ல?

Golti, Mallu இதெல்லாம் யாரு வெச்ச பேரு தம்பி ? 

Facebook-ல ரஜினிகாந்த் fans member-ஆ இருக்கியா?                                                        

                                ஆனா,இங்கயே பிறந்து, இங்கயே இருந்துட்டு இருக்கிற நான் 

ஒரு சாதி உணர்வோட இருக்கறதா சொல்ற இல்ல ?ஒரு பெரிய குரூப்- 

உள்ளாடி தன்ன சின்ன குரூப்-ஆ சேர்த்து , ஒற்றுமையா தான் தம்பி, நாங்க 

வாழ பழகி இருக்றோம். அவங்க இந்த ஆளு , இவன் நம்ம ஆளு அப்படினு 

சொல்லுவோமே அது உணர்வு தானே தவிர வெறி இல்லப்போ...........................

பிரிவினை அரசியல் எங்க காலத்த விட உங்க காலத்தில தான் அதிகமா 

இருக்குது, தம்பி ...............

-------------------------------இன்னும்  அதிகமாகவே சொன்னார் அவர் 

*********************************************************************************

மச்சி, Official e-mails அனுப்புரப்ப, Facebook  Status Update செய்றப்ப  ஒரு சில

வார்த்தைகளாவது அடுத்தவங்களுக்கு புரியாத vocabulary use

பண்ணணும்.அப்போ தான் பயலுக மிரண்டு இருப்பானுங்க..................................----

------------- 'Peter' PAUL

*********************************************************************************

10 வருஷமா field-ல இருக்கிற Trisha-வ விட Diet Conscious-ஆ இருந்தது எங்க

அப்பத்தா தான்.

செவ்வாய் - முருகன் விரதம்

வெள்ளி    -   அம்மன் விரதம்

ரெண்டு நாளும் காய்கறி தான்,மாமிசம் கிடையாது.

சனி கிழமை ஒரு  நேர சாப்பாடு தான்.மற்ற நாலு நாளும் மீன் கண்டிப்பா.

அமாவாசை, பௌர்ணமி, முழு நாள் விரதங்களும் உண்டு. காலைல நிச்சயமா

Vit-D சூரிய நமஸ்காரம்.

என்ன அத அவுங்க , socio-religious,cultural practice அப்படின்ர பேர்ல செஞ்சாங்க.

TRISHA-க்கு Dietitian சொல்லி கொடுக்கறாரு.


********************************************************************************

மக்கள் நல்ல மனசாட்சியோட இருக்றாங்க....காசு வாங்கினா கட்டாயம் ஓட்டு

போட வந்துடறாங்க.....Election In-charge வந்து கேட்டாலும் காசே தரலைன்னு

சொல்லிடறாங்க... ......................

--------------------உட்கட்சி தேர்தலுக்கு ஆளுக்கு 200 ரூபா கொடுத்த வட்ட

செயலாளர் வண்டு முருகன்.  

*********************************************************************************

She Grows

                                                     3 YEARS AND 3 MONTHS

மகள் புராணம்- II

                                                

 வீட்டில் இருக்கும் கருப்பு நாய்க்குட்டியைப்  பற்றி  என் அண்ணன் மகள் :

 " நான் தான்  BLACKAN Dog க்கு மம்மம் வைக்குறேன்,ஆனா அவன் 

என்னையே பார்த்து குரைக்கிறான்,ராஜூப்பா. நீங்க சீக்கிறோம் வந்து 

அடிங்க- ன " என்கிறாள் .

*********************************************************************************

சென்னைக்கு யாரெல்லாம் வர்றீங்கனு கேட்டா  :  

" நான், அம்மா ,அப்பா, தாத்தா, அப்பம்மா, சின்ன மீ,பெரிய மீ, BLACKAN, Love 

Birds, குஞ்சு குருவி எல்லோரும் டிக்கெட் போட்டு சென்னைக்கு வர்றோம்ன " 

என்று வீட்டு ரேஷன் கார்ட்ல புதுசா ஆள் சேர்த்துக்கிறா.  

சின்ன மீ  ------> மொட்டை மாடில Concrete Tank ல வளர்க்கபடுற சின்ன மீன்கள்.

பெரிய மீ -------> Hall ல கண்ணாடி தொட்டியில வளர்க்கபடுற பெரிய மீன்கள்.

********************************************************************************

பெரும்பாலும் புத்தகத்தையோ செய்திதாளையோ படிச்சுட்டு இருக்கிற  

என்னிடம் :

"சும்மா சும்மா Paper படிக்காத சொன்னன்ல.வந்து ஏங்கூட விளையாடுங்க." 

என்பாள்.

*********************************************************************************

இடுப்பில் கை, மடக்கிய  கால்கள், பாதம் இடிக்க அவள் பரதம் ஆட முற்படும் 

போது பரதநாட்டியம் HOD  Mr.நடராஜர் கூட அசந்துடுவார்.அப்படி Pose 

கொடுப்பா.

********************************************************************************* 

கோவிலுக்கு சென்று வருகையில் சாமிக்கு 'Bye Bye' சொல்லிவிட்டு , 

பிள்ளையார் சாமி ஏன் Silentஆ இருக்கு. அதுக்கு அவங்க அம்மா 'Bye Bye' 

சொல்ல கத்து கொடுக்கலையோ-னு    கேட்பாள் .

******************************************************************************

" நீங்க பண்றீங்கள,  அது மாதிரி " என்று சொல்லி,  'மொக்க பையன்' என்ற 

வார்த்தையை   சொல்லவும் , மொட்டை மாடியின் ஒரு படியில் இருந்து 

மூன்றாவது படிக்கு துள்ளவும் முயற்சிக்கிறாள். 

அவளுக்காகவே நான் சில யோக்கியத்தனத்தை கற்றுக்கொள்ள 

முயற்சிக்கிறேன்.

******************************************************************************** 

இறந்து போன என் தங்கையின் புகைப்படம் பார்த்து 

"அத்தை எப்போ போட்டோலருந்து வெளில வருவாங்க?  நான் அவங்ககிட்ட 

பேசனும். மொபைல் நம்பர்  சொல்லுங்க  " என்பாள்.

********************************************************************************